Draden van hoop

Afscheidskoers

Midden in het leven stond jij al aan de rand.
Dwalend op de grens, dolend aan de zelfkant,
balanceerde jij op het ragfijne koord, er wel of niet te zijn,
zo gevoelig en zo kwetsbaar jouw levenslijn.

Jij zocht de moed om lief te hebben, het lef om te leven,
je vocht tegen de angst, zocht de kracht om niet op te geven.
Maar vluchtig en leeg waren voor jou de dagen,
de lichtheid van het bestaan, te zwaar om te dragen.

Onvervulbaar jouw verlangen, een gapende afgrond in je ziel,
ongeborgen, onbeschut, was je zo broos, zo fragiel.
In het zoeken jezelf verloren, de hoop verstrooid in duizend scherven,
was voor jou de enige weg dit bevrijdend sterven.

Uit: Om wie jij bent – Sabine Nijland

Delen: